czarna inez vel agii

Ciemno mi...

2010-11-21T15:41:00.001+01:00

Ciemno, ciemno, coraz ciemniej. Nic tylko spać. Wszystko mam zozgrzebane, nic nie dokończone. Jak tu nawet zrobić zdjęcie jak ciemno jest jak już nie powiem gdzie?

W ramach desperacji i rozpaczy wypróbowałam nowy wzór na anioła. Uszyłam w końcu go. Nawet jestem zadowolona. Nijak jednak nie potrafię szyć ubrań tym małym bawełnianym stworzeniom. Kieckę ma tak wykombinowaną, źe sama nie wiem jak mi to wyszło.

oto mój anioł:

Poza tym, moja maszyna zaczęła szyć papier!!! Normalnie ze szczęścia się nie posiadam. Boję się teraz szyć coś innego niż papier, boję się cokolwiek ruszyć w ustawieniach, żeby jej się przypadkiem nie odwidziało:) Papier więc teraz szyję maszynowo w ilościach hurtowych.

zaczęte i rozgrzebane...

z tego będzie album dla chlopca "Pamiątka Chrztu Świętego"

Zaczynam mieć małe objawy depresji - nic mi się nie chce, brakuje mi światła, słońca i w ogóle... ale nie dam się zmorze....

Benio uciekinier i Rychu maślak

2010-11-01T18:08:00.000+01:00

Najpierw pojawił się Benio. Benio to cicha woda. Wydawał sie taki milutki i spokojny, ale nic z tego. Ledwo co pojawił się u mnie, posiedział trochę to tu, to tam i postanowił się przenieść. Dołączył do zgrai innych kocurów.

Benio

zbliżenie na Benia

Potem nagle nie wiadomo kiedy i skąd pojawił się Rychu. Rychu ma wielkie maślane oczy i bardzo zadowoloną minę. Przesiaduje teraz na szafce i gapi się swoimi wielkimi ślipiami:) Mam nadzieję, że nie da nogi jak jego poprzednik i zostanie na dłużej...

Rychu

fotogra BUTY

2010-10-29T10:00:00.000+02:00

Kolejna gra w art piaskownicy. Chodzi o buty. A mianowicie o fotografię butów. Moja interpretacja to raczej kapcioszki, ale bądź co bądź na nogi:) Kapcioszki z chrztu mojej córki.

I to tyle na dzisiaj. Wracam do roboty nad zaczętymi projektami.

Pa! pa!

Trojaczki serconośne

2010-10-28T13:02:00.001+02:00

Dzisiaj znowu dżinsowo będzie. Nie mogę zabrać się za papier, ale za to maszyna pochłania mnie ostatnio baaardzo. W chwili nagłej i intensywnej weny powstały kociaki. Trojaczki. Znaki szczególne - serducha na grzbiecie:)

Lubią sobie bimbać na klamce:)

a tutaj zbliżenie pyszczka:)

Głowa peełna pomysłów. Tylko z czasem na realizację kiepsko. Do czego to dochodzi, żeby wyrywać czasowi czas....:)

Chyba zamienię się w pawia:)

2010-10-26T22:45:00.002+02:00

Dzisiaj będzie znowu maszynowo. Miałam zamiar porobić kartki z papieru, ale koniecznie chciałam zrobić przeszycia na maszynie. No, ale moja maszyna niekoniecznie chciała podjąć się tego zadania. Za nic nie chciała zrobić kilku prostych przeszyć zygzakiem. Zbyt duże wyzwanie chyba dla niej. Szarpała, zrywała itp. itd. Wkurzyłam się! A coś uszyć musiałam, bo jak jest wena to i robić muszę. Muszę i koniec kropka! No więc poszperałam w necie. Znalazłam tę oto dana-made-it niesamowitą stronkę. Jak prostym sposobem mozna zmaienić jedna rzecz w inną. W dodatku niesamowitą!!! Sama uwierzyłam, że prostym sposobem mozna coś przerobić na coś, a wiara czyni cuda:)

Poszperałam w szafie i oto przed moimi oczami ukazała sie wizja.

Znalazłam takie oto ciuchy:

Sukienka dziecięca wyszukana w second handzie za całą złotówkę oraz szmizjerka, moja, znudzona, i leżąca w szafie. Co można zrobić z połączenia tych oto dwóch rzeczy???

Otóż wyszła mi całkiem fajna spódniczka. Taka oto:

Ze szmizjerki obcięłam pasek materiału. Zrobiłam tunel na gumkę. Od sukienki odcięłam dolną część i przyszyłam przymarszczając dookoła. Dodatkowo dorobiłam kwiatek dżinsowy z kółek, w środku guzik. Wciągnęłam gumkę i można ubierać.

Chyba peknę z dumy:)

Nowy sklep dla scrapujących

2010-10-21T12:32:00.000+02:00

Powstał nowy, kolejny polski sklep z przydasiami do scrapbookingu i nie tylko - Craftmania . Z tej okazji właścicielki zapraszają na Candy:)

fotoLift #1

2010-10-17T00:48:00.000+02:00

ArtPiaskownica zaproponowała zliftowanie pracy Melanie Bertelson. Oto moja wersja:

Torebeczki

2010-10-14T21:22:00.009+02:00

Dzisiaj dla odmiany dwie karteczki - torebeczki. Zrobione według pomysłu Agnieszki. Było więcej, ale zanim zdążyłam zrobić zdjęcia już powędrowały w świat. Torebunie - muszę to przyznać są niezwykle urocze i baardzo mi się podobają:)

Bardzo fajnie mi się pracowało przy ich tworzeniu. Na pewno powstanie ich więcej.

I jeszcze coś... ich muzyka cały czas siedzi mi w głowie...

Uwielbiam tych facetów....!!!

Kotek na płotek

2010-10-11T00:19:00.008+02:00

Powstał taki oto kociak. Chętnie powisi na klamce:) Gdyby ktoś miał jakiś pomysł to kot czeka na propozycje imienia:)

Łucznik - Reaktywacja

2010-10-05T22:02:00.001+02:00

Przeprosiłam maszynę do szycia. Mam nadzieję, że przeprosiny zostaną przyjęte...

A teraz idę poszperać w szafie w poszukiwaniu materiałów...

Chlebek

2010-10-03T22:07:00.001+02:00

Kilka tygodni temu koleżanka dała mi przepis na chleb na zakwasie. Wcześniej już kilka razy próbowałam piec różne chlebki na zakwasie, ale jakoś tak nigdy ten zakwas nie chciał mi rosnąć.

Tym razem dostałam przepis plus zakwas w słoiku. Zabrałam sie dzielnie do wyrabiania ciasta. Tyle, że jakoś tak za mało wody dałam, bo chleb w ogóle nie urósł:) Nic to. Drugi raz, myślę, dam wody tyle ile trzeba. Kolejnym razem wlałam całą wodę wskazaną w przepisie od razu. I to był błąd. Ciasto wyszło za rzadkie i chleb wykipiał:)

Pomyślałam, że do trzech razy sztuka. Trzecia próba i .... wreszcie się udało. Chlebek pięknie urósł, cudnie się wypiekł i co tu dużo mówić wyszedł rewelacyjny! Od tamtej pory raz w tygodniu, w piątek wieczorem zaczyniam ciasto, a w sobotę rano budzę domowników zapachem przepysznego własnego chleba.

Do upieczenia tego chleba przekonała mnie prostota jego wykonania. Wieczorem mieszam wszystkie składniki, przekładam na blaszki, rano wstawiam po prostu do piekarnika. Cóż może być prostszego?

W dodatku pełen jest tego co lubię, a więc pestek dyni i słonecznika.

A oto przepis na ten pszepyszny chleb na zakwasie:

1 kg mąki pszennej

0,5 kg mąki żytniej (typ 750)
1 szklanka otrąb pszennych
1 szklanka siemienia lnianego
1 szklanka słonecznika
0,5 szklanki nasion dyni
4 łyżeczki soli

Wszystko wymieszać na sucho.Dodać zakwas i stopniowo 1,5 litra ciepłej wody.

Wymieszać na jednolitą masę i przełożyć do słoika 5 czubatych łyżek tego ciasta (będzie to zakwas do następnego wypieku chleba, który musi postać około 3 dni w temperaturze pokojowej lub 7 dni w lodówce, aby był dobry do użycia).

Pozostałe ciasto wyłożyć na wysmarowane tłuszczem podłużne blachy, tak aby ciasto zajmowało pół wysokości blachy.

Odstawić ciasto do wyrośnięcia (aż zakryje całe korytko blachy) na około 10-12 godzin.

Włożyć do zimnego piekarnika i piec 1,5 godziny w temperaturze 180 stopni. Następnie wyłożyć chleb z blaszki na deseczkę aby ostygł. Dobrze wypieczony chlebek powinien wydawać głuchy dźwięk podczas pukania w jego dno.

Jeśli nie maci nikogo od kogo mogłybyście dostac już gotowy zakwas warto zrobic go samemu. Wbrew pozorom nie jest to trudne. Po przepis odsyłam na stronę mojewypieki.blox.pl.

* * *

Polecam serdecznie. Pyszny, zdrowy no i jaka radość tworzenia:)

Come back:)

2010-10-01T19:32:00.000+02:00

No więc powróciłam. Nie wiem na jak długo, ale chwilowo mam wenę znowu na scrapy i inne ręczne roboty węc jestem.
Coś się tu pozmieniało na blogerze. Nie wiem czy umiem dodawać zdjęcia. Popróbuję i może mi sie uda.

Znikam zapoznać się z nowymi funkcjami na blogu, porobić trochę porządków i wprowadzić nieco aktualności.

Mapka #4

2009-03-29T20:39:00.001+02:00

Ostatni tydzień spędzony aktywnie - z kimś, u kogoś, po coś... towarzysko, kulturalnie, aktywnie:) Robi sie coraz cieplej, pogoda zachęca do spacerów i przebywania na świeżym powietrzu. Pewnie i mnie mniej będzie na blogu, ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło - powstanie pewnie sporo nowych zdjęć do oscrapowania w wolnych chwilach:)

Ale do rzeczy: jest czwarta mapka i czwarta interpretacja. Jest nieźle. Zabawę przy tym mam fajną i do tego nieźle odpoczywam psychicznie. LO powstał już kilka dni temu, ale dopiero dzisiaj zrobiłam fotki i wrzucam.

Mapkę przygotował ibisek, a strona z zabawą o tutaj jest! Zapraszam!!!

Maraton mapkowy odsłona 3

2009-03-29T20:00:00.009+02:00

Zaległa interpretacja tym razem mapki kamaftut. Szczerze powiedziawszy wyszedł średnio i najbardziej z całego scrapa podobają mi się zdjęcia:) Do tego wszystkiego wkurza mnie mój aparat, w którym jedno co działa to funcja "on" i "off", a reszta jest dziełem przypadku - zadziała lub nie zadziała... do tego ten obiektyw o ogniskowej 80 mm, który skutecznie uniemożliwia objęcie całej pracy.

Ale ... "jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma".... i na razie musi mi wystarczyć to co mam....

Cudowna niespodzianka:)

2009-03-24T21:15:00.012+01:00

Wracam dzisiaj z pracy a na moim biurku leży co - koperta! Otwieram i co widzę??? To oto cudo!!!! Nie powiem - spodziewałam się przesyłki od Mumy - ale to co zobaczyłam normalnie mnie zszokowało!!!

Własnoręcznie zrobiony przez Mumę!!! Jest boski!!! Cudownie mięciutki, rzekłabym aksamitny!!! Nie wiedziałam, że filc jest taki miły w dotyku!!! Normalnie aż brak mi słów!!! (ja to ignorantka jakaś jestem chyba, ale z tak miękkim filcem mam przyjemnośc pierwszy raz:) i normalnie non stop macam to cudo i macam:) i w końcu moge sobie tez podotykać słynne mumowe guziory!!!:)

I do tego wszystkiego cudownie kolorowy!!!!!

Muma - Dziękuję Ci - Kochana jesteś!!! Nawet nie wiesz jaką przyjemność sprawił mi ten cudowny prezent!!!

Chyba dzisiaj nie zasnę z tej radości:)

edit: Zapomniałam dodać, że moja córcia dotykała i dotykała to cudo i mówi: "Mamo - jaki on milutki":) a ja mówię "tak Kochanie, bo to Muma zrobiła":) Na co moje dziecko nieco zdziwioną miną: "Mamo - jaka Muma???":)))

Także nawet moje dziecko bardzo zaangażowane było w podziwianie niespodzianki:)

Buziaki ślę!!! i spadam macać scrapucho!!!:)))

Bo fantazja jest od tego...

2009-03-22T13:56:00.020+01:00

ArtPiaskownica zadziałała na mnie inspirująco, a raczej wyzwanie rzucone przez organizatorki tego bloga:) Graj w kolory - tak brzmi pierwsze wyzwanie nowo powstałego bloga. Tak mnie jakoś wzięło i zagrałam!
Zestaw kolorystyczny piękny - soczysty i smaczny! Wiosenny i optymistyczny!

Puściłam wodze fantazji, pocięłam, porysowałam, pokleijałam i ot co wyszło:)

I nieco szczegółów:

A teraz zabieram się za kolejny scrap do maratonu scrapowego - do zakończenia 3 etapu zostało już tylko kilka godzin!:)

Maratonu scrapowego ciąg dalszy

2009-03-15T23:42:00.001+01:00

No i rzutem na taśmę, ale udało się!!!:)

W tym tygodniu mapkę przygotowała Brydzia.

Nie mogłam znaleźć żadnej fotki, która pasowałaby mi do tej mapki. Ale w końcu udało się! Przekopałam cały pokój i coś znalazłam... Oto efekt:

Dzisiaj bardzo minimalistycznie. Ale i tak jest nieźle, bo jeszcze chwila a nawet minimalizmu by nie było:)

Dobrej nocy wszystkim życzę i znikam oddać się w obcjęcia Morfeusza...:)

Maraton scrapowania

2009-03-08T22:11:00.000+01:00

Na stronie scrapmapki pojawiła się świetna zabawa w interpreatcje mapek. Zabawa trwać będzie 5 tygodni i w każdym tygodniu pojawi sie nowa mapka. Nie wiem czy wytrwam do końca, ale spróbowac można:)

Pierwsza mapka jest autorstwa Rydii

Oto moja interpretacja mapki. Postawiłam ją sobie do góry nogami bo tak mi jakoś bardziej pasowała do zdjęcia w chmurach:)

Foto Relacja :)

2009-02-03T08:31:00.000+01:00

Lubię jesień i wyjątkowo dużo zdjęć mam z tej właśnie pory roku. Lubię te jesienne barwy - czerwienie, pomarańcze, żółcie i brązy. Pewnego pięknego dnia wybrałyśmy się z moja mamą i moją córką na spacer. Kilka fotek wystarczyło aby stworzyć taka małą fotorelację dla upamiętnienia takiego małego bądź co bądź wyjścia:)
Oto efekt mojej weekendowej zabawy. Więcej nawalczyłam się ze zrobieniem fotek na których będzie coś widać i obróbką zdjęć niż z robieniem samego albumu. Porażka...

No ale w końcu udało się:) Efekt oceńcie sami...

Album ma rozmiar 16 x 12 cm.

A teraz idę spać, bo jutro o 5:30 pobudka:) Dobrej nocy :)

Nareszcie weekend...

2009-01-31T15:19:00.000+01:00

Kto to wymyślił, żeby pracować w sobotę??!! No ale już na szczęście po... Wróciłam z pracy, po drodze odebrałam zdjęcia od fotografa. Teraz można zabrać się za robienie mini albumu :))

Wyróżnienie i powrót weny:)

2009-01-29T20:53:00.000+01:00

Ostatnie dwa tygodnie nie były najlepsze. Tak jak zeszłego roku w styczniu i w tym złapało mnie porządne przeziębienie. Tydzień leżenia w łóżku. Zresztą wszyscy sie pochorowali oprócz mojej córki, która tak czy siak nie chodziła do przedszkola, bo nikt nie miał rano siły wstać i drałować aby ją zaprowadzić. Także siedziała biedaczka w domu pośród zarazy i nudziła się niemiłosiernie wymyślając coraz to nowsze zabawy...

W końcu jakoś doszłam do siebie, o czym świadczy fakt, że siedzę przy komputerze i piszę tego posta:) Życie jakoś wraca do normy i nawet wena się pojawiła. Na Waszych blogach ciagle jakieś nowości, wystarczy tydzień nieobecności i zaległości nie da sie nadrobić:) To się nazywa płodność...:)))

Z takich mega miłych informacji to muszę się pochwalić, że dzisiaj mój blog został znowu odznaczony nagrodą "creativ bloger" i to podwójnie!!! Pierwsze od migot77, a drugie od artdeco. Bardzo Wam Kochane dziękuję! Bardzo miła to nagroda i nie ukrywam, że wpłynęło to na mnie bardzo mobilizująco.

Nie uważam się za bardzo kreatywną ani swojego bloga tym bardziej ale mimo wszystko nagroda jest bardzo miłym wyróżnieniem. Poprawiła mi nastrój i zachęciła do dalszej pracy w tworzeniu :)

No to jeśli mowa o tworzeniu to pokażę moją kolejną scrapliterę:) Cudo w ogóle. Chyba już "T" jest na rzeczy a ja tu z "J" wyjeżdżam. Ale co tam - zawsze miałam słomiany zapał i żółwie tempo. Nieważne, że powoli ważne, że do przodu:)

Nowości

2009-01-10T20:21:00.000+01:00

Jeśli czas pozwoli będę zamieszczać krótkie kursy pokazujące jak zrobić to czy tamto. Na początek tutorial jak zrobić kopertę. Zapraszam post niżej.

Jak zrobić kopertę

2009-01-10T17:14:00.000+01:00

Koperta będzie miała wymiary 10 cm x 22 cm.

Potrzebne będą:

1. arkusz papieru
2. ołówek
3. linijka
4. nożyczki
5. kość introligatorska lub dłutko kulkowe
6. taśma dwustronnie klejąca

Wycinamy prostokąt o wymiarach 22,5 cm x 28 cm. Odmierzamy takie odcinki na naszym prostokącie jak na poniższym schemacie i zaginamy papier wdłuż kreskowanych linii. Wcześniej należy przy linijce kilkakrotnie miejsca te przejechać kością introligatorską (ja użyłam dłutka kulkowego). Robi się w ten sposób rowek w papierze dzięki któremu będzie można równo zgiąć papier i nie będzie się on brzydło łamał.

Wycinamy nożyczkami zamalowane na ciemno prostokąty.

Następnie trzeba naszej kopercie ładnie poprzycinać brzegi aby łatwo można było ją zamykać i aby ładnie wyglądała. Przygotowujemy sobie do tego celu zaokrąglony brzeg i przy jego pomocy obrysowujemy zaokrąglenia na naszej kopercie.

Pozostałe brzegi ucinamy najpierw nieco na skos, a potem dopiero zaokrąglamy brzegi.

Zaginamy do środka boczne skrzydełka.

W miejscu wykropkowanym przyklejamy taśmę dwustronnie klejącą. (Trzeba najpierw przymierzyć czy po sklejeniu taśma nie będzie wychodziła poza kopertę).

Teraz zaginamy do środka szerszy (ten 6,5 cm) brzeg.

Następnie w wybranym przez nas kolorze wycinamy prostokąt o wymiarach 18 cm x 20,5 cm. Składamy wdłuż dłuższego brzegu. Ozdabiamy, wkładamy do naszej koperty, adresujemy i wysyłamy:)

Na początek porządek!

2009-01-02T17:44:00.000+01:00

W końcu mamy nowy rok. Na mnie zawsze działa on jakoś tak mobilizująco. Przynajmniej na początku;) Korzystam zatem z tego, bo nie wiadomo jak długo będzie to trwało i robię małe porządki:)

Na początek porządki na blogu. Jedno z moich postanowień na 2009 rok dotyczy czytania. Mianowicie postanowiłam sobie, że będę czytać więcej i bardziej treściwie, a to co przeczytam to opiszę sobie aby z głowy nie wyleciało zaraz po przeczytaniu. Z tej okazji powstał nowy blog.

Wszystkie przemyślenia czytelnicze będę spisywała tam, aby już nie mieszać w jednym miejscu książek i tektury modelarskiej:)

A i tutaj może uda mi się wprowadzić nieco nowości i jakiejś takiej świeżości, że tak to nazwę, dzięki której to co napiszę będzie bardziej przydatne dla innych:) Ale na razie Ciii!!!! Zobaczymy co z tego wyjdzie:)

Z Nowym Rokiem nowym krokiem:)

2008-12-28T19:35:00.001+01:00

Nie wiem jak Wy, ale ja co rok mam postanowienia. Czas zmian, nowych przedsięwzięć, planów... Różnie bywało z realizacją, ale ostatnio nawet to co sobie postanowię udaje się. W tym roku z tej okazji powstał taki oto notes z postanowieniami na cały przyszły rok:) Będzie wisiał mi przed oczami. Każda strona poświęcona będzie osobnemu postanowieniu.

Na pierwszym miejscu jest bryczka (czytaj: samochód). Nie bez powodu przecież robiłam prawko. Obok jest miejsce na zdjęcie. Zdjęcie pojawi się jednak dopiero wtedy gdy uda się dany pomysł spełnić. Będą tu wszystkie rzeczy, które chcę osiągnąć w 2009 roku. Możliwość wklejenia zdjęcia ma być dodatkową motywacją:) Wszak pusto tak bez zdjęć:) Jest też miejsce na opis - jak, kiedy, czy było trudno, dlaczego nie udało się??!:) tej ostatniej opcji nie przewiduję... optymistka...

Do końca roku zostało jeszcze trochę czasu aby pomyśleć co ja jeszcze bym chciała osiągnąć lub wycisnąć z siebie. Zostało mi jeszcze pustych kartek:)

Życzcie mi powodzenia!!!!

W końcu jest:)

2008-12-27T19:04:00.000+01:00

Czaiłam się, czaiłam już kilka miesięcy. Aż w końcu zamówiłam, zapłaciłam i przyszła!!! Moja piękna nowa gilotyna.

Od razu wyciągnęłam wszystkie papiery jakie miałam. Zdobyłam się nawet na pocięcie moich pięknych papierów 30x30. Ileż mnie to nerwów kosztowało:) oj.... ale w końcu ile mogą leżeć... Bałam się je ruszać i ciachać ręcznie bo nigdy nic prosto jeszcze nie ucięłam.. ale teraz:)

Gilotyna jak na razie sprawuje się znakomicie. Tnie nawet tekturę modelarską!!! (juuupi!!!)

Od razu mam milion pomysłów co by tu zrobić, co by pociąć... chce się pracować... w końcu można zrobić coś w miarę prostego i nie ślęczeć z ołówkiem i linijką godzinami aby ostetcznie przekonać się, że i tak nic nie jest prosto obcięte...

ten smak...

2008-12-20T20:17:00.000+01:00

Oprócz herbaty uwielbiam... Martini:) Ostatnio kupiłam butelkę podczas zakupów w jednym z supermarketów. Wieczorem usiadłam z moja mamą i wypiłyśmy sobie po lampce - ech... co za smak... uwielbiam takie chwile...

Robi się świątecznie...

2008-12-20T19:57:00.001+01:00

Choinka kupiona, prezenty prawie wszystkie są, trzeba je tylko teraz popakować:) Brakuje mi tylko sniegu za oknem. Dopóki nie miałam dziecka było mi to obojętne. Teraz śnieg by sie przydał - święta zyskują klimat, a dziecko ma frajdę... Gdzie te zimy, które były kiedyś...

Dla uspokojenia wewnętrznej weny wykroiłam na szybko z materiału formę choinki, zszyłam i oto jest! Zawiśnie na klamce okiennej lub na klamce od drzwi:)

2008-12-17T14:30:00.000+01:00

Dzięki zdolnym dziewczynom powstaje kolejny wortal powięcony scrapbookingowi - tym bardziej fajna sprawa, że nasz, polski!!!!!

Będzie można sie tam podszkolić, podpatrzeć jak to robią fachowcy, kupić niezbędne produkty i samemu zabrać się za tworzenie! Już się nie mogę doczekać!!!

Aukcja na Neli

2008-12-17T13:27:00.000+01:00

Dotarly!!! Zapraszam do licytacji !!!

Aniol nr 1
Aniol nr 2
Aniol nr 3

Mikołajki

2008-12-06T12:44:00.000+01:00

Niebieski leżał i czekał na towarzystwo. Doczekał się w końcu:) Ostetecznie we trójkę pofrunęły do trzech miłych pań:)

Cała prawda...

2008-12-06T10:55:00.000+01:00

I znowu zabawa - tym razem bardziej pracochłonna, bo obiektywne spojrzenie na siebie samego jest nie lada sztuką:) No, ale warto chociaż spróbować.

::::Brak weny::::
To co inni zwą lenistwem u mnie jest brakiem weny. Jak jest wena - nic nie sprawia mi najmniejszego problemu, jak jej nie ma to "przewróciło się, niech leży..." jak śpiewa wokalista "Elektrycznych gitar". Najlepsze jednak (a może najgorsze), że wena potrzebna mi jest do wszystkiego nawet do sprzątania... jak jej nie ma to można sobie wyobrazić:)

:::Słomiany zapał:::
O tak, to druga cecha, która bardzo trafnie mnie określa. Zaczyna się wielkim zapałem i często bardzo szybko kończy. Zaczęte sprawy leżą i czekają. Później się o nie potykam i kicham od nadmiatu kurzu, który wzosi się w powietrzu.
Aby uniknąć w swoim postępowaniu efektu "palenia słomy" stosuję pewne wybiegi. Najlepszym z nich jest motywacja pieniężna. Jeśli robienie czegoś kosztuje to słoma zaczyna zamieniać się w polano, które pali się równym płomieniem dopóki sprawa nie zostanie zakończona sukcesem.

:::Łakomstwo:::
Walczę z tym i walczę - jakoś bezskutecznie:) Łakome oczy wywołują we mnie szczególnie słodycze... Nie byłabym sobą oczywiście gdybym z tym nie starała się walczyć. Z całą pewnością mogę stwierdzić, że pomaga chrom organiczny. Oczywiście nie powoduje on wyleczenia się z jedzenia słodyczy, ale po parotygodniowym zarzywaniu go czekolada w naszej szafie staje sie bezpieczna i może spać spokojnie bez obawy nocnego napadu:)

:::Bałaganiarstwo:::
U mnie bałagan robi się sam. Ciuchy same z szaf mi wychodzą, kładą się na fotelu, łóżku, krzesłach. Nieprzeczytane książki i czasopisma walają się po pokoju i innych miejscach mieszkania. W dodatku kurz najwidoczniej bardzo mnie lubi, bo siada na wszytkim i nie odstępuje mojego pokoju na krok.

:::Zbieractwo śmieci:::
Nie znoszę śmieciarstwa. Denerwują mnie porzucone na trawnikach papierki, butelki, pety... Brak śmietnika w pobliżu nie obliguje nas do wyrzucenia śmieci gdziekolwiek. Dlatego sama wszystkie papierki, chusteczki, notatki, wydruki z bankomatu, metki, ulotki i takie tam podobne rzeczy ładuję zawsze do torby albo kieszeni płaszcza czy kurtki. Wyrzucam to zawsze hurtowo po jakimś czasie gdy nowe cuda już się nie mieszczą albo w torbie nie mogę znaleźć nic innego jak tylko to.:)

:::Kompleks niewiedzy:::
Im dłużej żyję tym bardziej mam poczucie że "wiem, że nic nie wiem". Jest to strasznie dołujące - szczególnie, że czasu aby swoją wiedzę pogłębiać jest tak mało i ciągle go brakuje...

:::Bezinteresowność:::
Lubię być bezinteresowna. To taka mało popularna cecha w dzisiejszych czasach. Oczywiście nie zawsze tak jest, ale potrafię taka być. Lubię obdarowywać ludzi prezentami, a jeszcze większą frajdę sprawia mi patrzenie na radość innych. Miło jest zobaczyć uśmiech na twarzy kogoś innego.

I tym optymistycznym akcentem zakończę te zwierzenia, a do dalszej zabawy zaproszę: gulkę, zieloną, prowincjonalną nauczycielkę. Przyjmiecie zaproszenie?

Anioły dobrego nastroju...

2008-11-30T11:54:00.000+01:00

Powstały aby nieść uśmiech... Trzy z nich fruną na aukcję dla Neli. Chętnie zagoszczą w ciepłym domu, gdzie będą strzegły miłości, a przy okazji poprawiały nastrój domowników i ich gości...

Kreative blogger ???

2008-11-25T16:29:00.000+01:00

Dostałam wyróżnienie od Mumy :)))
Dziękuję Ci bardzo, ale chyba to trochę na wyrost nagroda:))) Z kreatywnością mam ostatnio tyle wspólnego co moje własne cztery kółka z prawdziwym wozem. :)))

No ale cóż... wyróżnienie oczywiście bardzo miłe...(mimo błędu w logo!!!), ale również stawiające w nieco kłopotliwej sytuacji:)) Bo niestety żeby poczuć się godnym jego przyznania należałoby wykazać sie jakąś kreatywnością... hmmm...:)))

No to hmmm... żeby nie było, że ja tak nic a nic... to pochwalę się pierniczkami:

Sama piekłam i sama dekorowałam... żeby nie było, ze kreatywna nie jestem... :)))

Swoją drogą wyszły niesamowicie dobre. Przed świętami zamierzam podjąć się wykonania jeszcze jedej partii - tak, coby do świąt przetrwały. Powyższy przepis pochodzi ze strony Wielkie żarcie

Polecam! Są wyśmienite!!!

Nowe wyzwanie...

2008-11-25T15:48:00.000+01:00

Pod koniec października zakończyło się wyzwanie czytelnicze Miejskie czytanie. Przeczytałam z niego zaledwie dwie książki i do tego tylko jedną do tej pory zrecenzowałam:) Nie zniechęciło mnie to jednak i zamierzam wziąć udział w kolejnym wyzwaniu, które ruszyło 16 listopada 2008 r. Inicjatorką jest znowu Padma, której bardzo dziękuję za podjęcie się całej akcji. Nawet jak wszystkiego nie czytam w terminie to dzięki recenzjom wiem po co warto sięgnąć w przyszłości:)

Tytuł kolejnej zabawy czyteliczej to Podróże w czasie. Z epok tam wymienionych należy wybrać conajmniej cztery - każdą z innej epoki. Następnie po przeczytaniu, należy umieścić ich recenzje na blogu wyzwaniowym lub na własnym.

Na razie zamierzam poniuchać w mojej bibliotece jakie pozycje są dostępne, potem dokonam jakiegoś sensownego wybory lektur.

Własne cztery kółka

2008-11-22T19:35:00.000+01:00

Oto moje pierwsze własne cztery kółka :) ...dostałam w prezencie :)

Teraz muszę jeszcze skombinować resztę :))))

Kierowca bombowca zdaje egzamin:)

2008-11-18T15:07:00.000+01:00

Dzisiaj miałam egzamin na prawo jazdy. Najpierw część teoretyczna. Poszło gładko. Bez błędów. 25 minut to naprawdę bardzo dużo czasu. Następnie zeszłam na dół do głównego holu aby poczekać na tą gorszą część - praktyczną. Nie zdążyłam się nawet rozejrzeć i usłyszałam swoje nazwisko i numerr samochodu do którego mam się udać! Szok w trampkach. Nie zdążyłam ani pomyśleć nad tym czego nie umiem, a co umiem itd. Pan zawiózł mnie na plac manewrowy. Pokazałam co trzeba pod maską, potem światła, potem przygotowałam się do jazdy.

Plac ok, bez problemów. Wyjeżdzamy na miasto. Do głowy mi nie przyszło, że za pierwszym podejściem do egzaminu wyjadę na miasto. Oczywiście lusterko lewe ustawione źle - nic nie widziałam przez nie, a nie wolno go już poprawić (paranoja!!!). Jeździmy i jeździmy. Pan ciagle mi zwraca uwagę, że źle włączam kierunkowskazy (za późno!!!), że nie potrafię ich używać, że źle zaparkowałam, że nie za bardzo udało mi się zawracanie z wykorzystaniem bramy, że jeżdzę niedynamicznie (!!!), że nie potrafię ocenić odległości, że to i tamto i ciągle coś nie tak. Jak już trzeci raz zwrócił mi uwagę o kierunkowskazach to już nie miałam złudzeń... Wróciliśmy do WORDu i przy parkowaniu pod budynkiem tak pierdyknęłam w krawężnik, że pan egzaminator prawie walnął głową w deskę rozdzielczą... od razu przeprosiłam, że nie chciałabym pozbawić pana życia na koniec tego wszystkiego. Stwierdził, że nie szkodzi, że jest przygotowany na takie ewentualności. Wyłączyłam silnik i pan zaczął mówić z czym sobie nie radzę, co trzeba poprawić i w ogóle mówił i mówił... Po 10 minutach monologu wyciagnął kartę i powiedział "Wynik pozytywny". Ja na to "Jaki?????" A pan na to już nieco zirytowany "Nie słyszała pani? Za chwilę może być negatywny jak pani chce". "Nie, nie, dziękuję bardzo" Wysiadłam z samochodu i zeszłam gościowi czym prędzej z oczu.... żeby się przypadkiem nie rozmyślił...

Czy ktoś coś z tego rozumie??? Ja niewiele...:)

Długi weekend...

2008-11-11T19:07:00.000+01:00

Długi weekend był bardzo udany. Przede wszystkim piękna pogoda. Zdecydowanie nie listopadowa. Po drugie udało mi się wyjść na pogaduchy z koleżanką. Udany wieczór dopełnił seans w kinie, a raczej dwa seanse. Do kina dotarłyśmy około godziny 19.00 Oczywiście o tej porze grali tylko same obecne hity, niestety wszystkie nie dla mojej psychiki. Coś co mogło podziałać antystresowo i odprężająco grali dopiero po 21szej. Nie wiem na czym polega ta polityka ale nie bardzo mi się to podoba. Stwierdziłyśmy, że skoro juz tu jesteśmy to pójdziemy w takim razie na osławione „Świadectwo”.

No więc: Po pierwsze nie sądziłam, że będzie to film dokumentalny. Pewnie dlatego, że nic wcześniej o tym filmie nie czytałam. No, ale skoro to relacja Stanisława Dziwisza no to raczej nie wiem jak mogłoby to wyglądać inaczej niż jak dokument.
Po drugie po obejrzeniu stwierdziłam, że wszystko co powiedziane zostało w filmie wiedziałam już wcześniej. Jednym słowem nic nowego film nie wnosi. Wystarczy obejrzeć film, który leciał w telewizji "Karol Wojtyła - człowiek, który został papieżem" oraz drugą część tej serii aby dowiedzieć się wszystkiego.
Spodziewałam się, że Stanisław Dziwisz opowie o naszym Wielkim Polaku coś z jego prywatnego życia - co lubił, czego nie lubił, jak mu się z nim współpracowało... no coś czego wcześniej nikt nigdzie nie powiedział ani nie napisał, coś co może wiedzieć tylko jego najbliższy współpracownik, którym niewątpliwie S. Dziwisz był. Niestety pod tym względem film mnie zawiódł.

Nie powiem, film wzrusza, bo mówi o ważnych dla nas, Polaków sprawach, już samo to, że ktoś był przy kimś blisko 40 lat i opowiada o cierpieniu, śmierci, pożegnaniu... Do tego wszystkiego piękna muzyka Vangelisa, która dopełnia całości.

Ogólnie zdecydowanie nie był to film na babskie wyjście mające na celu poprawienie humoru. Wyszłyśmy z kina w melancholijnych nastrojach, koleżanka z bólem głowy... Okrążyłyśmy kino, doszłyśmy do głównego wejścia. Była godzina 21sza. O 21:15 grali "Mamma mia" no więc stwierdziłyśmy, że tego nastroju nie można zostawić na takim etapie jak jest. Kupiłyśmy bilety na musical i weszłyśmy z powrotem do kina...:)

No i to było coś! Koleżanka z pracy na tym była i chwaliła i chwaliła. Ja byłam nastawiona bardzo na nie, ze względu, że nie pałam zamiłowaniem do Pierce'a Brosnan'a. Jakoś nigdy nie przypadł mi do gustu i pójście na ten film nie było moim największym marzeniem:) Ale Uwaga! Na ten film po prostu trzeba iść! I to nie ze względu na Agenta 007, ani może nawet na żadnego innego aktora grającego w tym filmie, ale ze względu na muzykę!!! Nie powiem Meryl Streep gra cudownie, śpiewa cudownie i wygląda nadal rewelacyjnie. Porusza się jak nastolatka. Jest gibka i taka młodzieńcza mimo swoich lat. Ale ta muzyka ABBY w ich wykonaniu!! Naprawdę uważam, że aranżacja jest wyśmienita. Można po prostu zamknąć oczy i słuchać, słuchać słuchać. Najlepiej jednak tych oczy nie zamykać, bo kreacje aktorskie też są bardzo udane i patrząc można się nieźle uśmiać:) Po obejrzeniu tego filmu doszło do mnie jakim fenomenem była ABBA. Każdy ich utwór to przebój. Do tego dopiero film uzmysłowił mi jak świetne to są teksty. Brawo dla tych, którzy wpadli na taki pomysł i tak świetnie dopasowali scenariusz do utworów. Od razu pomyślałam sobie jak wyglądałby film z piosenkami mojego ulubionego zespołu Queen...
Ogólnie film na 5 z plusem!!!

Kocie sprawy

2008-11-11T10:36:00.000+01:00

Już dawno dawno temu trafiłam na koci album Kamaftut. Nie powiem, wlazł głęboko w moją głowę, a że w mojej nabliższej rodzinie kotów nie brakuje postanowiłam, że ja zrobię podobny. Powstawał i powstawał. Albo brak było zdjęć albo weny albo czasu. Udało się jednak ukończyć. Nawet tytuł dałam mu taki sam. Jeśli Kamaftut uznasz to za plagiat natychmiast zdejmę album z sieci. Chciałam tylko powiedzieć, że pomaziałam jak radziłaś i naprawdę działa super:)

Oto efekt:

01.11

2008-10-31T21:27:00.000+01:00

Czy w trwaniu
Czy to we wrzątku zdarzeń
Twarze, twarze
Wciąż widzę Wasze twarze
Płyną tu, gdzieś z głębi wspomnień
Z otchłani snu
Idą nocą do mnie...

Zwyczaje czytelnicze

2008-10-19T11:34:00.000+02:00

Od Prowincjonalnej Nauczycielki otrzymałam zaproszenie do zabawy. Należy udzielić odpowiedzi na kilka pytań na temat czytania. Aby łańcuszek się nie urwał zapraszamy dwie kolejne osoby do zabawy.

1. O jakiej porze dnia czytasz najchętniej?

Najczęściej czytam wieczorem kiedy dziecko zaśnie i dookoła jest cisza i spokój. Zdarza mi się czytać również w dzień ale to raczej tylko w weekendy i wtedy kiedy mam wolne.

2. Gdzie czytasz?

Wieczorem czytam w łóżku, jeśli jest to dzień czytam siedząc w fotelu. Czytam też czasami w środkach komunikacji miejskiej o ile nie jest tłoczno...

3. Jeśli czytasz (na leżąco) w łóżku, to czytasz najchętniej na plecach czy na brzuchu?

W związku z tym, że nadal nie mam rozwiązanej sprawy ze światłem to czytam raczej leżąc na plecach, bo wtedy lampa świeci mi na książkę, a nie w oczy:) Lubię czytać leżąc na brzuchu ale to raczej w dzień wtedy kiedy jest dużo światła i jakkolwiek się położę widzę co czytam:)

4. Jaki rodzaj książek czytasz najchętniej?

Ostatnio najchętniej czytam książki o podróżach. Aczkolwiek każdy rodzaj książki potrafi mnie zauroczyć i pochłonąć jeśli tylko jest napisany językiem który do mnie przemawia.

5. Jaką książkę ostatni kupiłaś/-eś?

Ostatnio kupiłam książkę Wojciecha Cejrowskiego "Gringo wśród dzikich plemion"

6. Co czytałaś/-eś ostatnio?

Ostatnio przeczytałam "Przesunąć horyzont" Martyny Wojciechowskiej oraz "Gottland" Mariusza Szczygły.

7. Co czytasz aktualnie?

Aktualnie czytam testy na prawo jazdy kategorii B :) a w wolnych chwilach wspomnane wyżej "Gringo wśród dzikich plemion" W. Cejrowskiego :)

8. Używasz zakładek czy zaginasz ośle rogi? Jeśli używasz zakładek, to jakie one są?

Używam zakładek - czasami jest to typowa zakładka specjalnie do tego stworzona. Jeśli jednak gdzieś mi się wszystkie zapodzieją za zakładkę robi wszystko np. bilet autobusowy lub paragon ze sklepu :)

9. Co sądzisz o książkach do słuchania?

Świetna sprawa dla tych, którzy akurat czytać nie mogą, bo albo mają zajęte oczy czymś innym np. prowadzeniem samochodu, albo te oczy chcą po prostu zamknąć i dać i odpocząć albo i to jest to do czego mam zamiar wykorzystać audiobook to do zapoznania się z utworami, których w żaden sposób nie jestem w stanie przeczytać... są to takie dzieła jak np. Trylogia Henryka Sienkiewicza...

10. Co sądzisz o ebookach?

ebooki przydatne są dla mnie tylko i wyłącznie wtedy jeśli ich zawartość jest czysto naukowa.

Wychodzę z założenia, że książki czytamy dla przyjemności, a ślęczenie nad ekranem monitora jak dla mnie przyjemnością jest baaardzo wątpliwą...

Przekazując pałeczkę dalej zapraszam do zabawy Kalio oraz Tores

E jak Euforia

2008-10-18T12:22:00.000+02:00

Kolejna Scrapliterka. Tym razem "E". Oczywiście nic mi nie wychodzi po kolei, bo nijak ma się E po B ;) ale albo nie mam fotki albo nie mam pomysłu na jak oscrapowac dane zdjęcie;) Usilnie jednak trwają prace nad zaległościami...

Odreagować na czekoladowo...

2008-10-12T10:48:00.000+02:00

Po przejściach ostatniego tygodnia postanowiłam coś zrobić aby w jakiś sposób odreagować. Dokończyłam datownik, który leżał od kilku miesięcy w szafie i czekał chyba na taką właśnie chwilę. Z czekolady ma tylko kolor, a podnosi poziom endorfin równie skutecznie...

Matka wraca do życia...

2008-10-12T10:21:00.000+02:00

Dziecko zaraziło się w przedszkolu wirusowym zapaleniem jamy ustnej. Tydzień wycięty z życiorysu. Cały język w pęcherzach, które pękały powodując straszliwy ból. Cztery dni nic nie jadła tylko non stop płakała. Nawet mówić przestała. Był moment, że przestała pić, ale postraszyłam ją szpitalem - wiem, że nie powinnam jej straszyć i to w dodatku szpitalem ale już nie wiedziałam co robić... jeśli przestałaby pić szpital by nas nie ominął.

W dodatku na wizycie pani doktor powiedziała, że zbliża się weekend to zapisze mi antybiotyk jeśli ponownie pojawiłaby się gorączka i brzydki zapach z ust. Znaczy to, że doszło do wtórnego zakażenia bakteriami i trzeba podać antybiotyk. Bezradność rodzica w tym momencie jest nie do opisania. Dziecko cierpi a człowiek nie może mu w żaden sposób pomóc, bo przy wirusach leczenie jest objawowe. I jak tu dziecku wytłumaczyć, że smarowanie gencjaną jest jedynym lekarstwem w tym momencie na to i że ma grzecznie otworzyć buzię? Oczywiście dzieci mają to do siebie, że nie robią tego o co są proszone, bo po prostu tego nie rozumieją. Dlatego kończyło się na smarowaniu wnętrza buzi fioletem na siłę. Można sobie tylko wyobrazić jak wygląda taka scena.

Na szczęście do zakażenia bakteriami nie doszło, ale to tylko dlatego, że non stop po kilka razy dziennie gencjana szła w ruch. Dzisiaj Wiktoria zjadła śniadanie - pierwsze od kilku dni. Zaczęła też mówić znaczy to, że jest lepiej. Rany się zmniejszają. Matka wraca do życia.....

Wyzwanie...

2008-10-05T11:08:00.000+02:00

Scrappassion to forum na którym ciagle coś się dzieje. Nigdy nie nadążam za tymi dziewczynami;) Podziwiam wszystko co robią, w czym biorą udział, ale nigdy nie jestem w stanie zebrać się do kupy i nadążyć za nimi, za tym co robią i jak robią;)

W związku z tym, że pojawiło się wyzwanie niezobowiązujące, polegające na tym, że każdego tygodnia scrapujemy jedną literkę alfabetu postanowiłam coś z tym zrobić. Oczywiście w myślach i nawet już w zeszycie zapisany mam cały alfabet i przy każdym zdjęcia które posłużą do zabawy w scrapowe literki. Dziewczyny scrapują już jednak literkę "E", a ja zrobiłam jeden scrap 30x30 "B jak..." Gdyby tak oscrapować cały alfabet powstałby bardzo fajny album... tylko znając mój słomiany zapał nie wiem co z tego będzie.....

Na razie jest jeden: Natchnięta zostałam przez Mumę za co jej baardzo dziękuję. Jej praca pt. "Bałagan" dała mi twórczego kopa. Dziękuję Muma

Kartek ciąg dalszy...

2008-10-05T10:45:00.000+02:00

Odwiedzam różne blogi. Dziewczyny są niesamowite. Robią tyle pięknych rzeczy. Mają tyle pomysłów. Jak to dobrze, że wymyślono INTERNET. Skarbnica inspiracji, pomysłów, ludzi z pasją...
Moje nowe odkrycie to house of art. Mnóstwo pomysłów, rad, wskazówek, kursów obrazkowych.

A oto moja nowa porcja kartek. Powstało kilka z ptaszkiem:

oraz początek nowej serii z dziewczynką:

Losowanie !!!!

2008-10-03T09:19:00.000+02:00

Pierwszy raz biorę udział w konkursie;) Drycha rozdaje piękne anioły. Zapraszam do niej na bloga;)

Kartki

2008-09-28T17:49:00.000+02:00

Dzisiaj wzięło mnie znowu na kartki. Na takie proste kartki.
Zainspirowana Gulkowymi kartkami zrobiłam kilka swoich.
Trwają prace nad kolejnymi... super odprężająca sprawa taki hurt kartkowy ;)

Lekcja 29

2008-09-28T13:08:00.000+02:00

To już ostatnie godziny mojej nauki z Mistrzem. Mimo wszystko zleciało szybko i te 30 godzin to tak naprawdę niewiele aby posiąść umiejętności, które pozwolą przyszłemu kierowcy w pełni poczuć się pewnie na drodze.
Udało mi się posiąść podstawową wiedzę jak zachować się na drodze, ale tak naprawdę dopiero życie i codzienna jazda nauczą tego co najważniejsze - spostrzegawczości, obycia na drodze, wyrozumiałości, szybkości w reagowaniu na zagrożenia... Człowiek, który kończy te 30 godzin jest jak dziecko, któremu przekazano podstawowe wskazówki jak bawić się samochodem zdalnie sterowanym - dopiero czas i cierpliwość nauczą go jak nią sterować aby jechała tak jak sobie tego życzy;)
Mistrz mimo początkowych uwag i krzyków chyba jest ze mnie w miarę zadowolony, bo dostałam wypełnioną kartę jazdy przed ukończeniem wszystkich jazd. A wszystko po to abym mogła pójść do ośrodka, zdać egzamin wewnętrzny z testów i zapisać się szybciej na egzamin, na który trzeba czekać niestety około 40 dni. To dużo - szczególnie dla kogoś kto nie ma możliwości poćwiczenia jazdy w czasie od ukończenia kursu do egzaminu.
30 września idę zdać testy wewnętrzne. Zobaczymy jak mi to pójdzie...

Oceniając mojego instruktora po tych 30 godzinach mogę stwierdzić, że jest człowiekiem w 100% nadającym się na nauczyciela jazdy. Wszystko jest precyzyjnie wytłumaczone, na każde pytanie jest pełna i wyczerpująca odpowiedź i to nic, że powtarza daną rzecz setny lub dwusetny raz.... nie wiem czy mi by się chciało, szczególnie, że na początku nauki kursant nie jest zbytnio kumaty i dużo potrzeba cierpliwości. Mistrz nie raz krzyknął czy wyraził swoje zdanie na temat moich umiejętności, ale to działało, bo powtarzane non stop przynosiło skutki.

Jednego czego jeszcze się nie nauczyłam to panowania nad sprzęgłem. Pod górkę i czasami na prostej drodze samochód potrafi mi zgasnąć;) No ale cóż... ćwiczenie czyni mistrza... teraz czas na rozwiązywanie testów, bo w większości mądre to one nie są i trzeba ich nieco nauczyć się na pamięć... no ale cóż.... poprosiłam kilka osób aby spróbowało rozwiązać testym które ja będę miała na egzaminie - żadne z moich znajomych, wieloletnich kierowców nie zaliczyło tych testów;) Teoria teorią - życie jest całkiem inne.....

Życzcie mi powodzenia!

Kartki

2008-08-24T18:36:00.000+02:00

Miałam ostatnio cały dzień tyyylko dla siebie. Dziecko "sprzedane" na weekend spowodowało przypływ nagłej weny, szczególnie że znalazłam w kuchni wytłoczki po jajkach;) Okazało się, że owe wytłoczki swietnie nadają się na kwiatki scrapowe.
Wywaliłam cały scrapowy majdan na podłogę, bez strachu, że zaraz wpadnie mi tu moja pociecha i zabrałam się za tworzenie...

Oto rezultat:

Lekcja 9

2008-08-13T14:37:00.000+02:00

Piąty raz byłam na placu manewrowym. Łuk mam opanowany. Nawet jeździ mi się po nim całkiem nieźle. Wczoraj pierwszy raz ruszałam na wzniesieniu. Jak na razie czarna magia. Jak zwykle za dużo czynności na raz;) Aczkolwiek z jazdą po łuku było podobnie. Ciągłe problemy ze sprzęgłem jakoś udało się opanować. Jedno co mnie martwi to to, że jazda po mieście na razie jakoś tak mało mi idzie – może dlatego, że ten czas tak szybko leci i tak jakoś mało czasu jest ta godzina? A może po prostu po 9 godzinach nauki to tak jest. Nie wiem, zobaczymy…

Zaczynam też przy zmniejszaniu prędkości redukować bieg, ale za każdym razem robię chyba coś nie tak, bo Mistrz ma niezadowoloną minę i mówi „Ciągle nie możesz tego pojąć???!!”

Najczęściej ostatnio słyszę: „Puść sprzęgło!!!, puść sprzęgło!!!” Albo „Sprzęgło do połowy” albo „puść ten hamulec!!”

W ogóle mam tendencję do wciskania sprzęgła i trzymania go w trakcie jazdy szczególnie na zakręcie i wtedy mój Mistrz piekli się podwójnie;)

Oprócz tego poznałam co ma chevrolet pod maską i poinstruowano mnie gdzie jakie mieszczą się płyny. No i na 8 lekcji zaczęła się jazda ze światłami. Muszę je sobie wypisać, bo nijak nie mogę zapamiętać ich kolejności, a gdzie tam wymienić wszystkie, które trzeba sprawdzić.

Wena na digi

2008-08-10T14:39:00.001+02:00

Wzięło mnie ostatnio na digi scrapy. Oto moje dzieła. Wykorzystałam freebie ze strony http://scrappybluestones.blogspot.com/.

Lekcja 4

2008-07-31T12:51:00.001+02:00

No to można powiedzieć, że jeżdżę. Jest fajnie. Na ostatniej jeździe dostąpiłam zaszczytu „poprzemieszczania” się po łuku na placu manewrowym. O ile do przodu to jeszcze jako tako to do tyłu porażka. W dodatku jeździ się na tzw. „półsprzęgle” czyli trzeba pamiętać, że aby samochód jechał szybciej sprzęgło trzeba zwolnić aby jechał wolniej sprzęgło należy nacisnąć. Porażka;) To było moje pierwsze spotkanie z placem manewrowym także uspokaja mnie tylko to….

Poza tym zaczynam dostrzegać pasy poziome, których ni w ząb nie widziałam przez pierwsze dwie jazdy. Nadal mam jeszcze problemy przy skręcaniu na jezdni kilkupasmowej z trafieniem na mój pas, ale to chyba mały szczegół…

Dowiedziałam się też co to znaczy jak instruktor mówi „jedziemy drogą z pierwszeństwem”;) Na początku myślałam, że jestem informowana, że droga z pierwszeństwem przed nami więc spoko możemy jechać, ale o dziwo znaczy to, że my mamy jechać z drogą z pierwszeństwem;) No, ale człowiek uczy się przez całe życie, nie?;)

Ogólnie mój Mistrz jest spoko gość! A ja jazdy zaliczam bardzo powoli acz z wielką przyjemnością.

Miejskie czytanie

2008-07-30T11:35:00.000+02:00

W związku z tym, że ostatnio na nowo wzięło mnie czytanie książek postanowiłam wziąć udział w wyzwaniu zainicjowanym przez Padmę. Miejskie czytanie wydaje się być niezmiernie ciekawym wyzwaniem. Po przeanalizowaniu różnych tytułów, recenzji, dostępności i cen mój wybór padł na:

„Bezsenność w Tokio” Marcin Bruczkowski --------(Tokio)
„Pasje utajone” John Irwing --------------------------(Wiedeń)
„Gottland” Mariusz Szczygieł --------------------------(Praga)
„Modlitwa o deszcz” Wojciech Jagielski -------------(Kabul)

Lekcja 1

2008-07-18T04:00:00.000+02:00

Poszłam. Zero nerwów, nic. Tak się napaliłam na to prawko, że normalnie szok. Po drodze wstąpiłam do biblioteki i wypożyczyłam dwie książki.

Czekałam parę minut na parkingu przed szkołą. Przecież faceta nigdy nie widziałam to jak go teraz niby mam znaleźć? Podeszłam do jednego z instruktorów i zapytałam. Usłyszawszy nazwisko rozejrzał się po placu i stwierdził, że jeszcze go nie ma. Od innego dostałam informację, że przyjedzie srebrnym samochodem. No to czekam dalej. Po chwili przyjechał, kursantka wysiadła, nota bene koleżanka poznana na kursie teoretycznym.

Pan instruktor stanął naprzeciw mnie, w ciemnych okularach rodem z Matrixa i pyta: - "Jeździła już kiedyś samochodem?" i widząc moje niezdecydowanie dodał "-No przyznać się". No więc powiedziałam, że owszem, siedziałam i nawet próbowałam jeździć, ale było to tak dawno temu, że śladu po tym już nie widać.

No to Pan instruktor powiedział, że pojedziemy w trakim razie na plac, żeby nie stresować. Po drodze dowiedziałam się, że mam do czynienia z weteranem ponieważ mój nauczyciel ma swoim koncie około 6 tysięcy wyszkolonych kierowców. Oczy mi o mało z orbit nie wyszły i po chwili doszłam do wniosku, że w takim razie jestem w bezpiecznych rękach zawodowca. Dowiedziałam się równiez, ze ten samochód to własciwie sam jeździ - nie trzeba mu tylko w tym przeszkadzać;) "Oczywiście" - pomyślałam.

Pojechaliśmy na plac wykorzystywany chyba głównie po to, żeby pokazać takim laikom jak ja jak się rusza wozem i żeby mogli, nie narażając innych na niebezpieczeństwo bliższego spotkania, pojeździć w kółko. Instruktor zatrzymał samochód po czym po kolei wytłumaczył mi co, gdzie z czym i dlaczego. Sprzęgło, hamulec, gaz. Naciskamy sprzęgło, wrzucamy jedynkę. Popuszczamy sprzęgło aż do momentu kiedy obroty wsilnika wzrosną do 1,5 tyś a samochód zacznie nieco ciagnąć, wtedy dodajemy gazu i o dziwo!!! samochód jedzie ;-))) No i dobrze se myślę - pięknie to wygląda - gorzej jak zaraz przyjdzie mi to wykonać samej...
Jeszcze instrukcja jak się powinno ustawić siedzenie (tak aby po naciśnięciu sprzęgła do dechy noga tworzyła kąt rozwarty) i lusterka.

Zamiana miejscami. Ustawiłam lusterka, siedzenie i zaczyna się. Sprzęgło,przekręcamy kluczyk, 4 sekundy puszczam. Zapalił. Pierwszy bieg. Lekko puszczam pedał sprzęgła, obroty silnika wzrastają, na polecenia instruktora dodaje nieco gazu i... ruszyłam!!!! Samochód nie szarpie!!! o Mistrzu!!!!

Jazda po prostej nie jest zła, ale nagle dostaję komendę - jedziemy w kółko. O, myślę - teraz gorzej - ręce nie chcą się układać, plączą się i nie wiadomo kiedy prostować kierownicę. Podobno kierownica po wyjechaniu z zakrętu prostuje się sama - ja niestety ciągle próbowałam ją wyprostować na siłę.

Zrobiliśmy może ze trzy kółka i dostaję komendę - jazdy na wprost. No to jadę. Nim się zorientowałam wjechaliśmy na ulice miasta...

Ja tak wyluzowana, że normalnie szok. Nigdy bym się o to nie podejrzewała. Jadę ludzie!!! Szok!!!

Pierwsze skrzyżowanie - pierwszy szok. Spokojny głos instruktora - zdejmujemy nogę z gazu, wciskamy sprzęgło, kierunkowskaz i jeszcze kilka innych komend których nie zdołam powtórzyć. Nim się zorientowałam pedał sprzęgła wcisnął się sam, bieg się sam zredukował, kierownicę ktos mi pomógł przekręcić o właściwy kąt i oto jadę!!!;))) ten samochód naprawdę sam jeździ!!!! Jestem w szoku, ale jadę. Po drodze spojrzałam nawet w lusterko wsteczne tak skrzętnie przeze mnie ustawiane. Tam naprawdę widać kto jedzie za nami!! Kolejne wielkie odkrycie.
I tak było jeszcze kilka razy. Skrzyżowania lewoskrętne (bo jak mi wiadomo z teorii te są najtrudniejsze, w prawo byle baran potrafi skręcić;) Nim się zorientowałam staliśmy już na parkingu, a na jazdę czekała kolejna osoba.

Zgasiłam silnik, a pan intstruktor zdjął okulary. Bardzo miłe oczy, teraz dopiero widać było, że temu człowiekowi naprawdę mozna zaufać. Mój mistrz powiedział: "Jak na pierwsza jazdę nie jest źle". Dwoiedziałam się, że nie mam problemów z utrzymanie prostego kierunku jazdy, nie ściskam kierownicy no i ogólnie spoko. Mój Mistrz wziął ode mnie kartę i powiedział, że będzie ją miał przy sobie i sukcesywnie wypełniał. Umówilismy się na kolejną lekcję w środę. Nowa kursantka odwiozła mnie pod dom i tak oto zakończyła się pierwsza lekcja mojej nauki jazdy samochodem.

Prawo jazdy

2008-06-27T10:38:00.000+02:00

Zapisałam się na kurs. Żeby za długo nie trwało to na weekendowy. Tzn. teoria w dwa weekendy a reszta to już wiadomo - jak będzie pasowało.